حكم مسأله : حكم مسأله هر چند اجماعى نيست ، ولى از نظر روايات روشن است كه معيار ، ابعد الاجلين است ، و در اين باره ، هم روايات متعدد صحيح و معتبر وجود دارد ، هم شهرت قريب به اتفاق ، و لذا آن را بحث نمىكنيم . تجديد عقد در عقد متعه : محقق مىفرمايد : « لا يصح له تجديد العقد عليها دائما و منقطعا قبل انقضاء الاجل » اين مسأله از مسائل محل ابتلاء است و كسانى كه قصد ازدواج دائم دارند ابتدا جهت آشنايى بيشتر عقد انقطاعى جارى مىكنند و پس از احراز كفويت عقد دائم جارى مىكنند . ولى در بسيارى موارد عقد انقطاعى را منفسخ نمىكنند كه در اين مورد شرايع مىفرمايد تا اجل منقضى نشده يا فسخ صورت نگرفته عقد جديد صحيح نيست و صاحب جواهر هم مىفرمايد : وفاقاً للمشهور . « 1 » در مقابل مشهور ، ابن حمزه ، ابن ابى عقيل و ابن جنيد عباراتى دارند كه در مختلف ذكر شده « 2 » و ما بعداً آنها را مىخوانيم . روايات مسأله : بسيارى از روايات دلالت معتنابهى ندارند و فقط به نوعى اشعار به حكم دارند ولى دلالت برخى ديگر روشن است . علما از بين اين روايات روشن فقط رواياتى را صريح دانسته‌اند كه گفته‌اند بايد فسخ شود يا هبه مدت شود و يا انقضاء مدت شود . و اين كه در مقابل روايتى باشد كه بگويد عقد قبل از پايان اجل يا فسخ و يا هبه اشكالى ندارد ما برخورد نكرديم . ولى يك روايت معارض وجود دارد كه كسى آن را به عنوان معارض ذكر نكرده است .

--> ( 1 ) - ( نگارنده ) عباراتى كه استاد مد ظله به محقق حلى نسبت مىدهند در شرايع موجود نيست ، ولى عين عبارت فوق در جواهر آمده اما بدون آن كه بين الهلالين باشد و در واقع به شرايع نسبت داده نشده و فرعى است كه خود صاحب جواهر ذكر كرده است . ( 2 ) - رك : علامه حلى ، مختلف الشيعة ، مؤسسة النشر الاسلامى ، قم ، 1415 ق ، ج 7 ، ص 245 .